Diversen

Ine's tuin, februari 2012

Krijgen we toch nog winter?

Vanmorgen net uit bed, ben ik meteen de tuin ingegaan. Hoewel nog fris, is het een fijne heldere winterdag, een paar graden boven nul met een fijn zonnetje. Dus eerst even mijn “rondje tuin”. Je staat versteld wat er allemaal nu al bloeit. Volop sneeuwklokjes, winterakonietjes, hier en daar al een bloeiende krokus en Helleborussen in allerlei kleuren. Het ziet er allemaal prachtig uit. Alleen vraag ik me af of alles onder de grond deze natte winter tot nu toe ook zo goed heeft overleefd. Nu ben ik blij dat de grond in onze tuin gewoon goeddoorlatend zand is, ik hoop dat de planten niet al te veel geleden hebben van alle regen die we gehad hebben. De akkers en weilanden laten wat dat betreft een treurig beeld zien, alles even nat.

 

De tuin ziet er gelukkig niet zo troosteloos uit. Ik moet me echt bedwingen om nog niet te gaan opruimen, op dit moment is het echter nog maar eind januari en ze hebben een duidelijke daling van temperatuur voor volgende week voorspeld. Dus in plaats van blad en dode stengels op te ruimen ben ik maar begonnen om mijn 2 palmen in te pakken, die had ik alleen nog maar voorzien van een cocosmatje om de stam. Nu heb ik er een fleece bij omheen gedaan. Vanavond moeten ook de Oleanders naar binnen, die hebben nog steeds buiten gestaan zonder enige bedekking omdat ze wel een paar graden onder nul kunnen hebben, maar voor het eind van volgende week is er matige tot strenge vorst voorspeld en dat is echt teveel voor deze kuipplanten. Verder houd ik mijn hart vast voor de Camelia’s, die staan al te pronken vol rode knoppen en kunnen erg te lijden hebben van de zon als het hard gevroren heeft. Dan worden alle knoppen bruin. Als u dit leest, is al bekend of de weerprofeten gelijk hebben gekregen of dat al mijn moeite niet nodig was geweest.

 

Behalve af en toe met een bezem over de paadjes, heb ik deze winter niet veel gedaan in de tuin. Volgens traditie heb ik wel in de week tussen Kerst en Nieuwjaar mijn Wisteria’s gesnoeid en daarbij heb ik een minder prettige ontdekking gedaan. Onze Blauwe Regen heeft problemen. Een jaar of 15 geleden heb ik de eerste geplant, het jaar daarna heb ik er nog eentje naast gezet met de bedoeling dat ze om elkaar heen zouden kronkelen en daarna samen een soort parasol zouden vormen. Deze opzet is heel goed geslaagd, alleen was ik zo dom om de tweede keer een andere Wisteria te poten. De oudste is een veel krachtiger groeier en deze heeft zijn later geplantte neefje compleet uit de aarde gerukt. Op een meter hoogte zijn beide stammen helemaal met elkaar vergroeid en daarom kan ook de niet zo robuuste Wisteria nog steeds leven hoewel zijn wortels compleet verdwenen zijn. Op ongeveer 20 centimeter hoogte heb ik die compleet moeten afzagen om te voorkomen dat de plant net zoals zijn wortels zou afsterven. De sapstroom voor beide klimmers komt nu alleen via de dikste stam. Maar nu begint de kleinere stam na het punt waar ze weer apart verder groeien oranje stippen, waarschijnlijk schimmel, te vertonen. Ook zijn er hier en daar al een paar takken afgestorven. Dus vrees ik dat mijn mooie parasol niet meer zo lang zal leven. Ik kan niets anders doen dan afwachten, de tijd zal het leren. Het is wel zonde, als deze parasol bloeit in mei is het echt een plaatje, de geur is bedwelmend en ook de insecten zijn er dol op. Gelukkig doen de witte en de rose Wisteria in de tuin het wel prima, ze laten al veelbelovende knoppen zien.

 

Na het inpakken van de palmen heb ik zoals meestal op zaterdag de vogels weer van het nodige voer voorzien. De voedersilo’s weer bijgevuld, vetbollen opgehangen en ook kraak ik geregeld met een hamer een aantal walnoten van vorig jaar, de oogst was toen zo groot dat we die niet allemaal zelf hebben opgegeten. Deze noten leg ik gewoon op de voederplank en de vogels zijn er dol op, de noten zijn altijd het eerste verdwenen. Tot nu toe eten ze niet zoveel pinda’s als vorig jaar, misschien vinden ze die minder lekker. Als de walnoten op zijn zullen de pinda’s wel aan de beurt zijn. Hoewel wij misschien wel graag nog even iets van een echte winter willen meemaken kan ik me voorstellen dat de vogels het liefst zo in het voorjaar rollen. Die zitten niet op een koude periode te wachten en ook voor de door de zachte winter tot nu toe al zo vroeg uitgelopen planten lijkt met me niet zo goed.

 

Ine

meer

Ine Heskamp

Ine Heskamp is penningmeester van ons bestuur. Ze is een fanatieke tuinfanaat, weet bijzonder veel van planten en deelt graag haar tuinervaringen met andere tuinliefhebbers. Daarom schrijft ze elk seizoen een column in het activiteitenblad. Ook vind je haar tuinverhalen op deze pagina.

06
Dec
De kracht van kruiden - Blik op de tuin no. 879
06
Dec
Kweeappels of kweeperen? - Blik op de Tuin no.  878