Oldenzaal

Wat gebeurt er in onze tuinen.

Omdat we door de huidige Coronacrisis voorlopig even geen tuinen meer kunnen bezoeken, gaan we hier onze eigen tuinen laten zien. Dat kan door foto's te sturen of filmpjes. Een stukje tekst erbij mag, maar dat hoeft niet. Wij plaatsen uw inzending hier graag

Bloeiende fruitbomen in Twente

Fraaie foto's van de voortuin en het uitzicht van het Twentse erf van Ans en Gerard Egberink.

Vrolijkheid bij de voordeur.

Deze bak fleurt de entree mooi op. Deze inzending ontvangen hebben wij ontvangen van Elise Leeuwenkuil

Nog meer bloeiends in de tuin.

Hier enkele foto's uit de rozentuin van Hennie. De volgende keer gaan wij zeker foto's zien van de eerste bloeiende rozen.

Bloemenpracht

De meeste narcissen in mijn tuin zijn al weer over het mooiste punt heen. Langzaam komen de tulpen goed in bloei. Al met al wordt ikzelf erg vrolijk van al dit bloeiends in mijn tuin. In de huidige tijd ben ik erg blij dat ik mijn tuin als uitlaatklep heb, dat geeft mij veel ontspanning en ook de nodige beweging :).  Wie weet kom ik zo zonder al te veel kleerscheuren door deze crisis.

Voor de Instagrammers onder ons, ik ben ook te volgen als Mijntuinindezoeke.

Groetjes Corina Punte

Natuurreservaat het Smoddebos.

 

Ik wil jullie meenemen in de geschiedenis en het ontstaan van het Smoddebos een natuurreservaat gelegen aan de Veldmatenweg tussen Losser en Oldenzaal. Waar nu een zee van bloemen bloeit en groeit, jammer dat het afgesloten is voor publiek.

Tot 1882 behoorde het tot het erf van de familie Smudde de Smodderij genoemd. Het bestond toen uit grasland, heide en houtwallen. Daarna werd het bij toeslag verkocht aan de familie Mulder uit Oldenzaal. Zij lieten een stuk van ca 15 ha gereed maken voor bosbouw. Omdat het erg nat is en de grond uit keileem bestaat werden er allemaal wallen en sloten gegraven zodat de bomen met droge voeten konden staan. De arme boeren uit de omgeving hielpen hieraan mee om zo iets bij te kunnen verdienen. Er werden eiken, beuken, haagbeuken en dennen aangeplant. Rond 1930 werd de helft van het bos verkocht aan de familie Osse, eigenaren van steenfabriek Osse (nu de Werklust) en het andere gedeelte aan Kock, ontvanger van de gemeente Oldenzaal. Osse gebruikte de bomen om droogloodsen voor zijn stenen te bouwen en om de oven aan te steken. De familie Kock verkocht haar gedeelte in 1935 aan het Overijssels landschap. De aangrenzende boeren mochten het dode hout eruit halen voor de kachel. In 1995 was ook de laatste Osse overleden en werd hun gedeelte verkocht aan de familie Hobbelink. Deze heeft met natuurbeheer afspraken  gemaakt hoe ze met het bos moeten omgaan. Inmiddels heeft ook Overijssels landschap  hun gedeelte  weer overgedaan naar Natuurmonumenten en is het een reservaat geworden waar niets in of uit mag worden gehaald. Alles moet blijven liggen zoals het valt. In mijn ogen een verwaarloosd bos maar volgens hen hoort het zo. Ze zijn bezig met Natura 2000 en dat begint met het Smoddebos en via de Lutte tot aan Oldenzaal geheten de stuwwal van Oldenzaal.  Ik heb wat filmpjes en foto’s toegevoegd zodat jullie toch een beetje kunnen zien hoe mooi het bos in het voorjaar is. Er ligt dan een tapijt van bosannemonen en speenkruid met daartussen de ranke sleutelbloem, bosviooltjes, klaverzuring, pinksterbloemen, groot muur enz.

Met vriendelijke groeten en een groot hart voor de natuur

Regina Uit het Broek (erve Rietboer)